امشب
در تنهایی و سکوت
میان بهت و حیرت
ایران، سراسر اتفاق و پر از حادثه است .
ایرانی که در لحظه های تاریک تاریخ،
بارها و بارها
شکسته،
زخم خورده،
بغض کرده،
لرزیده،
سوخته،
گریسته،
اما ... از پا نیفتاده .
عشق
هدیه خداوند بی همتای خرد و عدالت است .
و ایران مملو از درد و رنج،
زاییده عشق است و زاینده ی عشق .
در بازی های تلخ و شیرین سرنوشت،
در اوج توفانهای ریشه برانداز سهمگین،
در بستر زلزله های مخرب و ویرانگر،
ایران مانده است .
و می ماند ...
ایران من
نگاه کن
بلند شو
گریه نکن
تو دردها و رنج ها را
بارها و بارها حس کرده ای
تو امدن و رفتن بیگانگان را
بارها و بارها دیده ای
تو با سوز و زخم
با ظلم و ستم
با خون و فریب
با بحران و جنگ
بیگانه نیستی
چشمهایت را نبند
در خود نشکن
بخند و بمان .
چون، عشق هرگز نمی میرد،
باور کن، عشق مردنی نیست .
عشق رفتنی نیست .
پ ن ۱ : یه جورایی حالم زیاد خوب نیست ... ![]()
پ ن ۲ : ای کاش می تونستم همه بغض و کینه ام رو یک جا فریاد بزنم . ای کاش ... ![]()
پ ن ۳ : یه مدتی میخوام برم مرخصی . حلالم کنید ... ![]()
پ ن ۴ : یا علی مددی ... ![]()

