رئیس سرخپوستان، خدای خودش را
این طور قسم می دهد که :
ای خدای بزرگ به من کمک کن
هر وقت خواستم درباره راه رفتن
دیگری قضاوت کنم،
قدری با کفشهای او راه بروم .
( به یاد داشته باشیم، حتی خداوند هم به قضاوت نمی پردازد ، مگر پس از انکه انسان عمر
خود را به پایان برساند . ) 
نوشته شده توسط هادی در دوشنبه 2 اردیبهشت1387 ساعت 10:58 | لینک ثابت |
سلام
حال من خوب است
ملالی نیست جز گم شدن
گاه به گاه خیالی دور
که مردم به آن شادمانی بی سبب می گویند
با این همه، عمری اگر باقی بود
طوری از کنار زندگی می گذرم
که نه زانوی آهوی بی جفت بلرزد
و نه دل ناماندگار بی درمان ...
حال من خوب است
ملالی نیست جز گم شدن
گاه به گاه خیالی دور
که مردم به آن شادمانی بی سبب می گویند
با این همه، عمری اگر باقی بود
طوری از کنار زندگی می گذرم
که نه زانوی آهوی بی جفت بلرزد
و نه دل ناماندگار بی درمان ...